Msza św. Wspólnotowa Świetlicy Pod Aniołem i Teatru Raj

We wtorek 2 kwietnia br. uczestniczyliśmy w wielkopostnej wspólnotowej mszy św. w kaplicy św. Marka Ew. Mszę celebrował ksiądz Tomasz, a w jej oprawę zaangażowali się rodzice i dzieci. Czytanie stało się udziałem Pani Marty K., psalm śpiewały Pani Marietta i Pani Ania B. która zapewniła także oprawę muzyczną mszy akompaniując na gitarze, specjalnie wybrane pieśni, Modlitwę wiernych prowadził Mateusz M.

Cieszy coraz większa frekwencja na mszy, prócz dzieci, kadry, licznie uczestniczą rodzice. Wieczór, w którym odbyła się msza św. był czasem   bardzo specjalnym. Dzień 2 kwietnia, to dzień czternastej rocznicy śmierci Papieża Polaka Jana Pawła II. Ksiądz Tomasz przypomniał sylwetkę świętego  oraz jego wpływ i zaangażowanie w życie innych ludzi. Zastanowiliśmy się nad tym jak sama śmierć Jana Pawła II zmieniła życie wielu Polaków. Przez tydzień po jego śmierci Polacy byli w głębokiej żałobie. W tym czasie miało miejsce wiele nawróceń i powrotów osób, które już dawno nie odwiedzały Kościoła. Ksiądz Tomasz podkreslił, że przeżywanie wówczas żałoby miało charakter rekolekcyjny całego narodu.

            Mszę zakończyliśmy wspólnym niezwykle uduchowionym odśpiewaniem „Barki”, z dwiema ostatnimi, dopisanymi po śmierci Papieża zwrotkami.

              


1. Pan kiedyś stanął nad brzegiem

Szukał ludzi gotowych pójść za Nim;

By łowić serca   słów Bożych prawdą.

 Ref.: O Panie, to Ty na mnie spojrzałeś,

Twoje usta dziś wyrzekły me imię.

Swoją barkę pozostawiam na brzegu,

Razem z Tobą nowy zacznę dziś łów.

2. Jestem ubogim człowiekiem,

Moim skarbem są ręce gotowe.

Do pracy z Tobą   i czyste serce.

3. Ty, potrzebujesz mych dłoni,

Mego serca młodego zapałem

Mych kropli potu i samotności.

4. Dziś wypłyniemy już razem

Łowić serca na morzach dusz ludzkich

Twej prawdy sieci i słowem życia.

5. Pan kiedyś stanął nad Wisłą

Szukał kogoś, kto odda mu wszystko

By łowić serca słów Bożych prawdą.

Ref.: O Panie Ty na niego spojrzałeś,

Twoje usta jego wyrzekły imię.

Swoją barkę pozostawił na brzegu,

Razem z Tobą nowy zaczął dziś łów

6. O Panie, dalszy rejs odwołany

Bo Sternika do Siebie wezwałeś

A nam brak siły, nadzieja zgasła.

Ref.: O Chryste, przecież burze szaleją

Ratuj Barkę, bo bez Ciebie zginiemy

Nie lękajcie się i wypłyńcie na głębię

Cała naprzód, nowy świta już dzień.

                                                                                                      Katarzyna Chylińska